Onu ilk kucağınıza aldığınız an, ilk banyosu, ilk gülüşü, ilk kahkahası, ilk adımı, ilk dişi, ilk sözcüğü ve ilk cümlesi... İlkleri yaşamak başkadır, güzeldir, özeldir. Lakin zordur. Mesela, evladınızın yürümek için gösterdiği emeği ve gayreti gözünüzün önüne getirir misiniz? Heyecanlı ve biraz ürkek bakışlarını, hatta yerinden fırlarmışçasına çarpan kalbinin pıt pıt atışlarını duyabilirsiniz belki de...
Gün gelir, o minicik kalp atışları bu kez okul için duyulur. Hem çok şey öğrenecek hem de bi’ dolu arkadaşı olacaktır, mutludur. Ama bazen her şey umduğu gibi gitmeyebilir. İşte o zaman ebeveynlere yine çok iş düşüyor;
Sabırlı ve destekleyici olun.
Hayatında değişiklik yaşayan her insan için bu değişimler stres kaynağıdır. Fakat herkes bu stresi farklı düzeylerde yaşar. Okula yeni başlayan çocuk için de durum bundan farklı değildir, yeni oluşan bu duruma alışmak için zamana ihtiyacı vardır. Bu alışma sürecinde onu yalnızken ya da arkadaşları önünde küçük düşürmeyin. Güven verici ve yatıştırıcı açıklamalar yapın. Yalnız ümit verirken gerçekçilikten de uzaklaşmayın. Anne-babanın çizdiği pembe bir okul tablosu, çocuğun hayal kırıklığı yaşamasına yol açabilir. Çocuğunuz okulda sorunlarla karşılaşabileceğine hazırlıklı olmalı ve karşılaşınca ne yapması, kimden ve nasıl yardım istemesi gerektiği öğretilmelidir.
Çocuğunuzla iletişim becerilerini geliştirmeye yönelik çalışmalar yapın.
Okuldaki arkadaşları hakkında onunla sohbet edin. Bir arkadaşı hastalandığında, onunla birlikte "Geçmiş olsun" kartı hazırlayıp gönderebilirsiniz. Mesela arkadaşlarından biri o gün okula gelmediğinde numarası var ise telefonla arayıp, arkadaşıyla konuşması için cesaretlendirin.
Sürprizler yapın.
Gün içindeki işlerinizi ona vakit ayırabileceğiniz zamanlara göre planlayın. Çocuğunuz servis kullanıyorsa, okuldan almaya gidin. Sözleştiğiniz saat konusunda duyarlı olun. Okul ve ev arasını yürüyerek gidip geliyorsa, iç kapıda değil, dış kapıda karşılayın. Sevildiğini, özlendiğini hissettirin. Kapılarda karşılanmak hangi birimizin hoşuna gitmez ki J
Sosyal becerilerini güçlendirecek etkinlikler planlayın.
Sosyal beceri eksikleri çocuğun hırpalanmasına, reddedilmesine ve kavga etmesine yol açabilir. Bir arkadaşıyla yakınlık kurabilmesi için destekleyin. Örneğin; hafta sonu arkadaşını evinize davet edip, eğlenceli bir zaman geçirmelerini sağlayabilirsiniz. Okulda teneffüslerde oynayabileceği, hatta lavaboya beraber gideceği bir arkadaşının olması uyum sürecini kolaylaştırır.
Duygularını açıklaması için, eleştirmeden suçlamadan ona fırsat verin.
"Kimse benimle oynamıyor, öğretmenim beni sevmiyor" gibi cümlelerini sonuna kadar ve yorumlamadan dinleyin, onu anladığınızı hissettirin. Açık uçlu sorularla duygularını açığa çıkarın. Duygularını ifade etmeyi öğrenen bir çocuk, okulda yaşadığı sorunlar için de çözüm arayabilir. Çocuğunuz okulda ağlarken "Tamam, yaygara yapma" gibi tepki vermek yerine soğukkanlılıkla "Evet ben de seni özleyeceğim" şeklinde duygularınızı paylaşın. Örneğin, kendi çocukluğunuzdan bahsedin. Sorunlarınızla pes etmeden nasıl uğraştığınızı ve okula nasıl alıştığınızı anlatın. Bu sorunu yaşayan tek çocuğun kendisi olmadığını anladığında tepkisi yumuşayacaktır.
Çocuğun bağımsızlık duygusunun geliştirilmesi lazım!
Çocuğunuz okula başladığı andan itibaren ona bir bebek gibi davranmayı bırakmalısınız. Evde ona yeni sorumluluklar vererek özgüvenini güçlendirebilirsiniz. Kendi başına bir şeyler yapabilmesi için teşvik edin. Kendi başına bir yerlere gidebilmesi için yüreklendirin.
Performansından çok kaydettiği ilerlemeye odaklanın.
Onu kendi kulvarında değerlendirin. Başka çocuklarla asla kıyaslamayın, cezalandırmayın. Önceden neredeydi, şimdi nerede? Yavaş yavaş gösterdiği uyum konusundaki davranışlarını fark edin ve takdir edin. Yani yapamadıklarına değil, yapabildiklerine yoğunlaşın ki güveni de yerine gelsin.
Ailece kararlı ve tutarlı davranın.
Okula gitmemenin nelere yol açacağı konusunda masallar alın, anlatın. Derslerinden geri kalırsa neler olacağını anlatın. Vedalaşmayı bir ritüele dönüştürmeyin. Gerekirse okula daha kolay ayrılacağı biriyle gönderebilirsiniz. Öğretmenle anlaştığınız müddetçe siz de bir süre okulda kalabilirsiniz. Her gün süreyi kademeli olarak azaltırsınız. Yalnız okuldan ayrılacağınız zamanla ilgili çocuğunuza dürüst davranın. Yani birden ortadan yok olmayın. Anlayışlı olun, ama okula gitme konusunda taviz vermeyin. Çünkü taviz tavizi doğurur.